Ruhat Mengi’nin Türkbükü’ne vuranları silkeleyen yazısı...

Sivas’ta Madımak Otel’de 37 kişiyi vahşice öldürmüşlerdi, Sivas’ı atalım.
Mardin’de düğünde katliam yapıldı, Mardin’i de atalım.
Bahçeşehir’de bir genç kız hunhar bir cinayete kurban gitti, Bahçeşehir’i yok edelim.
Güneydoğu’da işlenen cinayetlerin haddi hesabı yok, o bölgeyi toptan atalım gitsin...
Bu nasıl anlayıştır, ne saçmalıktır yahu? Bodrum gibi ülkenin en güzel, en turistik, en otantik kentlerinden birine karşı yıllardır medya savaşı açılmış gibi. Artist, manken, sosyete özentisi birkaç dejenere tipin (elbette artist ve mankenlerin hepsi değil, medyatik olma meraklıları) her yıl neredeyse anadan doğma soyunarak, tangalarıyla meme, popo saçarak magazinci avına çıkmaları, saçma sapan özenti yaşantıları yüzünden dev bir alana yayılmış koskoca tatil beldesine “Bodrum değil, bed room” diyenler bile oldu.
İngiliz’in, Alman’ın yüzlercesinin gelip ev aldığı, köyler kurduğu, yerli turistlerin de çoğunun tercih ettiği, bir başka ülkede olsa baştacı edilecek bölge kendi medyamız tarafından karalandı, kötülendi. Özellikle de gençler tarafından daha çok tercih edilen Türkbükü’ne taktılar. Neymiş efendim; eğlence varmış, yüksek sesle müzik çalınıyormuş ve son olarak da orada bir cinayet işlenmiş... Bu nedenle sefil, sefih bir yermiş... Yok canım? Kara çalmak o kadar kolaysa İstanbul’un Boğaz’ında da eğlence, müzik var, İzmir’de de, Antalya’da da... Atalım hepsini, karalayalım gitsin...
Tatil yerlerinde, turistik kentlerde elbette müzik, eğlence olacak, bir ses ölçüsü koyarsınız, güvenliğin doğru dürüst yönetilmesini sağlarsınız olur biter, eğlenceyi de mi baskı altına alacaksınız?

MARİNA, KOCADON, SHİP AHOY

Çıplakları, ikoncanları, dejenere yaşayanları tenkil edecekseniz edin, diyecek yok (gerçi bu arada denize giren, güneşlenen kadınların sadece göğsü ve poposu ile ilgilenen, deniz kenarında bile röntgenci gibi çalışan ve uzaktan teleobjektifle habersiz yakın çekimler yapan bazı magazinci arkadaşların rolünü de unutmamak lazım, bu tartışılmayacak mı?).. Toplumun gençlerine de ölçüyü şaşırttılar. Modacılar bile genç kızların dekolte isteğiyle baş edemez oldu. Kızların yaşantısıyla erkeklerinki arasında hiçbir fark kalmadı... Ama, toplasan 200-250 kişiyi geçmeyecek bir özenti kitle için koskoca bir kenti lekelemek de ancak budalaların yapacağı iştir.
Bodrum hâlâ aksi yöndeki tüm çabalara rağmen otantik, romantik, huzurlu havasını koruyor. Köyleri köy olmaktan çıkaramadılar, köy pazarlarının olağanüstü güzellikteki doğallığını, içtenliğini, tertemiz koylarını değişime uğratamadılar. Bodrum ve Yalıkavak marinalarının cıvıl cıvıl mağazaları, yerli yabancı turistlerin akın ettiği restoranları, harika yemekleriyle Marina yolundaki “Kocadon”, Gündoğan’ın çıtır çıtır tekir balığı ile ünlü Reana’sı (Remziye Ana), Küçükbük’ün ünlü mantıcısı Sacide... Ve tabii Türkbükü’nde müziğin, eğlencenin en kalitelisini bulacağınız, sabaha kadar eğlenebileceğiniz, yıllardır gençlerin vazgeçilmez mekânı olan Ship Ahoy... Biraz daha büyük gençler (!) için Divan Palmira... Sahil boyuna dizilmiş balıkçılar, lokmacılar...
Bu kadar güzelliği bir arada bulmaktan büyük şans olabilir mi?
İsteyen istediği kadar Bodrum’a kötü imajlar yakıştırmaya çalışsın, dinlenmek ve biraz da eğlenmek için daha ideal bir köşe düşünemiyorum. İster Gümüşlük’de sessiz sakin seyredin gün batımını, ister Türkbükü’nde eğlenerek... İkisinin de benzeri yoktur!
(Not: Türkbükü’nde tenkit edilecek şeyler de var tabii; bunlardan biri güzelim köy yoluna asfalt dökerek mahvetme işgüzarlığı, zevksizliği... Yalıkavak’ta ise güzelim köyü taş yığınına çeviren çirkin ve kocaman yapılar... Yazık oldu!)